GR /
DEKAHMERO_color
  • Προβολή
  • Φωτογραφίες
  • Tags
  • Πρόγραμμα

ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ

Home  /  Μεγάλου Μήκους  /  ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ

IL DECAMERON

Μυθοπλασία, Ιταλία-Γαλλία-Γερμανία, 1971, 111’, 35mm, Έγχρ., με ήχο (στα ιταλικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους) Σκηνοθεσία: Pier Paolo Pasolini Σενάριο: Pier Paolo Pasolini από ιστορίες του Βοκάκιου Φωτογραφία: Τonino Delli Colli Μοντάζ: Nino Baragli Σκηνικά: Dante Ferretti Κοστούμια: Danilo Donati Μουσική: Ennio Morricone Μουσική Επιμέλεια: Pier Paolo Pasolini Ηθοποιοί: Franco Citti, Ninetto Davoli, Jovan Jovanovic, Vincenzo Amato, Angela Luce, Silvana Mangano, Pier Paolo Pasolini Παραγωγή: Alberto Grimaldi – PEA (Produzioni Europee Associate s.a.s.)/ Les Productions Artistes Associés / Artemis Film Προέλευση κόπιας: Istituto Luce Cinecittà Διανομή: Park Circus Ειδικό Βραβείο Επιτροπής, Αργυρή Άρκτος στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου (1971)

Στο πρώτο μέρος της Τριλογίας της ζωής, ο Παζο- λίνι εμπνέεται από ιστορίες του Βοκάκιου και τις οργανώνει σε ένα χαλαρό, αφηγηματικό πλαίσιο. Κινητήρια δύναμη της αφήγησης είναι ο έρωτας – η σαγήνη, η αποπλάνηση, ένας εκστατικός αισθησι- ασμός. Ο έρωτας άλλοτε οδηγεί στον όλεθρο ή τη χρεοκοπία, άλλοτε στα πλούτη και την αγιοσύνη και, όπως μαθαίνουμε από το τελευταίο επεισόδιο, στη μετά θάνατον ζωή δεν τιμωρείται τόσο αυστηρά όσο νομίζουμε. Επί πλέον Το Δεκαήμερο είναι μια μεγάλη τοιχογραφία του τέλους του Μεσαίωνα και της αρχής της Αναγέννησης, όπου ο ίδιος ο Παζολίνι παρουσιάζεται ερμηνεύοντας τον μεγάλο ζωγράφο της περιόδου: τον Τζιότο.

«Το νόημα του Δεκαημέρου είναι η οντολογία της πραγματικότητας, το γυμνό σύμβολο της οποίας είναι το σεξ. Πράγματι η Νάπολη, όπου έκανα τα περισσότερα γυρίσματα, είναι η πόλη της αθώας πραγματικότητας. Σήμερα η πραγματικότητα έχει γίνει παντού προβληματική. Σε όλες τις κοινωνι- κές ή ατομικές πραγματικότητες που μας περιβάλ- λουν, η κεντρική στιγμή αντιπροσωπεύεται από τη σύγκρουση ανάμεσα στο παλιό και το καινούριο, την επανάσταση και τη συντήρηση… Αντίθετα στη Νάπολη σύγκρουση υπάρχει μόνο ως ανωτέρα βία… Ξεχώρισα τις αγαπημένες μου ιστορίες του Βοκά- κιου ώσπου κατέληξα σε έντεκα ή μάλλον δεκαπέ- ντε. Τελικά όμως θυσίασα τέσσερις για πρακτικούς λόγους.» Π. Π. Π.

Προλογίζει ο ιστορικός κινηματογράφου Γιάννης Σολδάτος.


Το αφιέρωμα στον σπουδαίο ιταλό δημιουργό και διανοούμενο πραγματοποιείται στo πλαίσιο της πράξης «Η Κινηματογραφοφιλία στη Νέα Εποχή ΙΙ» που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ΠΕΠ ΑΤΤΙΚΗ του ΕΣΠΑ 2014-2020). Όλες οι δράσεις πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδας.